من اناری را می کنم دانه به دل می گویم

خوب بود این مردم دانه های دلشان پیدا بود

می چکد آب انار در چشمم

مادرم می خندد

رعنا هم...

بارها و بارها ودر سطح شهرمان می بینیم و می شنویم که مرد و زن کوچیک و بزرگ گلایه دارند.گلایه از وضع فرهنگی همشهریان که چرا در این محیط اینگونه رفتارمی کنند و چرا در آن محیط آنگونه رفتار نمی کنند..............آیا نمی شود گفت که تمام مردم انار روزانه از این دست حرفها می زنند و از این دست حرفها می شنوند؟مطمئن باشید که اینگونه است پس چرا بجای گلایه و نفرین به خود نگاهی نمی اندازیم و برای رفتار خود سخت گیری نمی کنیم تا دیگران در مورد ما اینگونه نگویند و بدانیم که اگر آدمی به خود بپردازد دیگر فرصتی برای انتقاد و حتی توجه به رفتار دیگران را نخواهد داشت.محیط اطراف ما آئینه ای است از طرز تفکر و رفتار ما به خود و به اطرافیان خود فکر کنیم و به اصلاح بپردازیم آنوقت خواهیم دید که دیگران انار ما را مثال خواهند زد. "یک بهشت کوچک در میان کویر".در طول تاریخ انسانهای زیادی بر زندگی اطرافیان خود و حتی بر زندگی تمام مردم دنیا تاثیر داشته اند چرا ما بی تاثیر باشیم؟